Od kilku dni odczuwam ogromny głód dobrej, tanecznej muzyki (tak, to chyba wszystko przez tą studniówkę;), więc sięgnęłam po genialny album Ladyhawke, który ma już przeszło trzy lata. W ogóle rok 2008 upłynął pod znakiem debiutów, z których niemal wszystkie cieszyły się zasłużoną popularnością – to właśnie wtedy objawili się m.in.: MGMT, Fleet Foxes czy Friendly Fires. Bardzo dokładnie pamiętam ten okres, gdy numer „Time To Pretend” śledził nas niemal wszędzie. Każdy z tych zespołów premierę swojej drugiej płyty ma już za sobą, w przeciwieństwie do Ladyhawke. Stwierdziłam, ze dawno nie było od niej żadnych wieści, a przecież minęło sporo czasu… i chyba ściągnęłam ją myślami!
Nowozelandzka artystka wpuściła do sieci swój nowy utwór pochodzący z nadchodzącego albumu „Anxiety”. Do posłuchania tutaj.
Czasami znane już zespoły, albo też zwykli muzycy (część rzecze – to my!), o jakich jeszcze świat nie słyszał, decydują się na tzw. „przerobienie” utworu innego autora. Przyczyn, dla których to robią jest ogrom.
Niektórzy pragną choć w najmniejszym stopniu dorównać swoim idolom (nie lubię tego słowa, kojarzy mi się trochę… z tą niższą sferą kultury) – artystom, których szczerze doceniają. Są świadomi, że ich interpretacja nie będzie lepsza od oryginału, bo zabierają się za utwór, w którym doskonałość już widzą. A przecież logiczne jest, że nie da się przewyższyć wartością istniejącego ideału. Dlaczego więc zaprzątają sobie nimi głowy? Tak jak wspomniałam – pragną im dorównać. Możliwe, że chcą poczuć to samo co ubóstwiany przez nich artysta, a może udowodnić, że są prawie tak samo dobrzy (wiadomo, że nigdy nie przejmą praw autorskich, więc zawsze będzie ich śledzić to PRAWIE). Zdarza się, że ponoszą porażkę. Ideał okazuje się być za wysoko. Mają do niego jeszcze kolosalnie długą drogę, choć sami się łudzą, dają kawałek w eter i dopiero wtedy zderzają się z przykrą i krytyczną rzeczywistością. Czasem jednak dotykają tą doskonałość koniuszkami palców i odnoszą prawdziwy sukces.
Oryginał znajdziecie tutaj. Tak… on należy do Jeffa Buckley’a.
Początkowo szukałam coverów z jego popularnej „Grace”, ale każde „dosięganie” do celu zawieszało się gdzieś w połowie drogi. Przy „Forget Her” było inaczej. Ta wersja po prostu mnie ujęła.
Niektórzy robią to dla zwykłej frajdy i umilają czas innym. Odwzorowują utwór poszukując nowych rozwiązań. Uśmiech sam pojawił mi się na twarzy gdy tylko zobaczyłam co ten pan wyrabia na swojej prowizorycznej scenie…
Jeszcze inni zmieniają zupełnie formułę coverowanego utworu. Nabiera on całkiem nowego kolorytu i ukryte w nim piękno zostaje uwolnione na zewnątrz.
Mam tu na myśli cover „It’s My Life”, który znalazł się na ostatniej płycie grupy Snowman. Niestety wersji naszych rodaków nie mogłam w internecie nigdzie znaleźć, więc w ramach przypomnienia Talk Talk.
Ktoś powie jeszcze: „robię cover, bo muszę”. Dotyczy to wszystkich tych, którzy zamierzają wystąpić w radiu BBC. Panuje tam taka ogólnie przyjęta tradycja: każdy artysta, oprócz prezentacji własnych kompozycji, wykonuje utwór, którego autorem jest ktoś inny.
Rozpoczęło się głosowanie czytelników w konkursie Blog Roku. Jeśli uważacie, że mój blog na to miano zasługuje, proszę ślijcie sms-y na ten numer. Wielkie dzięki! :)
Rok temu odpuściłam sobie ranking najlepszych utworów, ale tym razem musiało być inaczej. Z albumów bardzo przeciętnych, których na próżno szukać w zestawieniach płyt, mogłam zaczerpnąć kilka pojedynczych, ale naprawdę świetnych utworów. Moim obowiązkiem było o nich przypomnieć. Nie zastanawiałam się długo, jakie konkretnie powinny sie tu znaleźć. Większy problem miałam z ustawieniem ich w sprawiedliwej kolejności. Jednak udało się, choć miałam kilka sporych dylematów (ale jak to zwykle przy podsumowaniach).
Oto najlepsze kawałki 2011:
30. Lykke Li „Get Some”
29. Washed Out „Amor Fati”
28. The Rapture „How Deep Is Your Love?”
27. IAMX „Ghosts of Utopia”
26. Peter, Bjorn And John „Second Chance”
25. White Lies „Bigger Than Us”
24. M83 „Wait”
23. Metronomy „The Bay”
22. Snowman „Arrivederci Everyone”
21. Austra „The Choke”
20. The Weeknd „High for This”
19. Jamie Woon „Street”
18. Nicolas Jaar „Keep Me There”
17. Gang Gang Dance „Adult Goth”
16. The Black Keys „Lonely Boy”
15. PJ Harvey „The Words That Maketh Murder”
14. The Boxer Rebellion „Memo”
13. Hercules and Love Affair „Painted Eyes”
12. We’re No Heroes „Atlantic Hearts”
11. Cut Copy „Corner Of The Sky”
10. Florence And The Machine „Bedroom Hymns”/ „Strangeness & Charm”
9. Fleet Foxes „The Shrine/An Argument”
8. Apparat „Goodbye”
7. The Twilight Singers „On The Corner”
6. John Maus „Keep Pushing On”
5. The Black Keys „Hell of a Season”
4. Crystal Stilts „Shake the Shackles”
3. The Antlers „Every Night My Teeth Are Falling Out”
